آبشار سرخه میشه در استان زنجان واقع است. آبشار سرخه میشه در غرب روستایی به همین نام در منطقه طارم استان زنجان قرار گرفته است. این آبشار از میان شکاف دو صخره سنگی بسیار بلند به پایین میریزد و در رده آبشارهای بلند استان زنجان قرار دارد.

آبشار دگاهی در استان زنجان واقع است. این آبشار در ۴ کیلومتری غرب روستایی با همین نام در منطقه طارم واقع شده است. ارتفاع آبشار از سطح دریا ۲۱۲۴ متر است. روستای دگاهی از محروم‌ترین روستاهای بخش مرکزی شهرستان زنجان است.

آبشار بویوک شیران در استان زنجان واقع است. این آبشار در دره شمالی جنوبی مابین روستاهای قاضی کندی و توزلار واقع شده است. فاصله آبشار از روستای قاضی کندی در حدود ۴ کیلومتر و از روستای توزلار ۲ کیلومتر است.

نسب امام زاده سلطان صالح (ع)، بنا به گفته و اعتقاد اهالی محل، به امام موسی کاظم (ع) می رسد و به امام زاده صالح (ع) شهرت دارد. قدمت بنای این ساختمان، به دوران سلجوقیان بر می گردد. مساحت صحن امام زاده، حدود ۱۰۰۰ متر مربع و مساحت زیر بنای بقعه به علاوه رواق های آن، ۴۰۰ متر مربع است.

اگر برای بازدید از شهر زیرزمینی «اویی» به روستای نوش آباد آران و بیدگل سفر کنید، می‌توانید از دو انبار مهم این شهر نیز دیدن کنید، یکی از این آب انبارها (مرکزی) درست در کنار ورودی دوم شهر زیرزمینی نوش‌آباد قرار دارد اما گویی آب انبار چاله سی در این میان مظلوم واقع شده است.

این خانه تاریخی در زمینی به مساحت 860 مترمربع بنا شده که با سبک ساختمانی بسیار زیبا و سازگار با محیط های گرم و خشک کویر و بادهای کویری آن ساخته شده، بگونه ای که حیاط مرکزی در میان و ساخت و ساز در اطراف آن، قوس های تزیینی و آجرهای منقوش و فضای درونی منحصر به فرد از ویژگی های این خانه محسوب می شود.

کاروانسرای نیک‌پی مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان زنجان، بخش زنجانرود، روستای نیک‌پی واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۵ اسفند ۱۳۷۹ با شمارهٔ ثبت ۳۵۲۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌ است.

کاروان‌سرای قره بلاغ یکی از دیدنی‌های تاریخی زنجان مربوط به دوره اشکانیان است که کاملاً ویران شده و هم‌اکنون به صورت یک تپه تاریخى درآمده است و پیش از انجام کاوش‌هاى علمى، اظهارنظر در مورد آن امکان‌پذیر نیست؛ اما شکل تپه محل کاروان‌سراى قره‌بلاغ نشان مى‌دهد که احتمالاً طرح آن از نوع کاروان‌سراهاى چهارایوانى و قابل مقایسه با کاروان‌سراى سرچم است، با این تفاوت که فاقد برج‌هاى دیده‌بانى بوده است.

بقایای قلعه قشلاق یا همان قلعه گل بلاغی مربوط به دوره اشکانیان است و در شهرستان ماه نشان، بخش مرکزی، دهستان قزل گچیلو، ۷ کیلومتری شمال شرق روستای قره گل، چسبیده به رودخانه قزل اوزن واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۸ شهریور ۱۳۸۶ با شماره‌ی ثبت ۱۹۷۴۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

قلعه تخت بلیقیس در سال ۱۹۵۹ توسط فون دراوستن مورد بررسی قرار گرفت و بعد از آن همه ساله توسط هیئت باستان‌شناسی مورد بازدید قرار گرفت، و در سال ۱۹۶۶ و ۱۹۶۹ به وسیله دیتریش هوف بررسی شد.