سبزه میدان یکی از پر رفت و آمدترین میدان‌های تهران است که از دوران صفویه و زندیه محل کاشت سبزی برای مردم تهران بوده و به همین دلیل به این نام شهرت داشته است. این میدان حالا به دلیل مجاورت با بازار تهران و جای دادن ورودی اصلی بازار در خود بسیار شلوغ و پر هیاهو است. در اطراف این میدان همه چیز از جمله خشکبار، فرش، لوازم دکوراسیون داخلی خانه، غذاهای سنتی و فست‌فود و طلا و جواهر به فروش می‌رسد. بسیاری از ساختمان‌های اطراف سبزه میدان مانند بانک ملی ایران (شعبه بازار)، کاخ گلستان و ورودی بازار کفاش‌ها از آثار تاریخی و معماری مهم پایتخت هستند.

خانه موزه دکتر حسابی تهران، در اواخر سال ۱۳۷۱ در منزل مسکونی وی واقع در خیابان تجریش افتتاح گردید. خانه‌ای در میدان پروفسور حسابی با نمایی از آجرهای قدیمی، دیوارهایی بلند و سقفی شیروانی که با دیدن تابلوی نصب شده بر بالای در چوبی و سبز رنگ آن حسابی روح و جانتان تازه می‌شود.

چشمه‌علی (گویش محلی: چشملی) یک از نقاط باستانی، دیدنی و گردشگری شهر ری به‌شمار می‌رود که در جنوب تهران و شمال ری، منطقه ۲۰ شهرداری تهران قرار دارد. این چشمه در همسایگی ابن بابویه، برج طغرل، دژ رشکان و در زیر باروی ری واقع شده است. چشمه‌علی از میان صخره‌ای بزرگ خارج شده و به سوی جنوب و سپس جنوب شرق جاری است. نام باستانی این چشمه سورین بوده که به گمان نامبردار به دودمانی بزرگ در دوره اشکانی و ساسانی است. در آینده به نام امام اول شیعیان علی به چشمه علی نامدار شد.

مسجد جامع قاضی آران مجموعه کم نظیر و تاریخی قاضی مشتمل است بر مسجد جامع، حسینیه، مهدیه، بقعه متبرکه پنج امامزاده آب انبار، بازارچه شرقی، بازارچه غربی، مسجد ملا علی، خانه علمای خاندان عاملی آرانی که غیر از مسجد جامع که قدمتی بیش از سایر ابنیه ها دارد، اکثر بناهای آن در دورانهای صفوی و زندیه و قاجاریه احداث شده اند. مسجد جامع این مجموعه که قدمت آن به قرنهای اولیه اسلامی مربوط میشود در دوران صفویه و بدستور شاه طهماسب اول صفوی توسعه یافته است.

منطقه شکار ممنوع یخاب در استان اصفهان واقع است. شهرستان آران و بیدگل با جمعیتی بیش از ۹۰ هزار نفر ، با دو بخش مرکزی و کویرات متشکل از شهرهای آران و بیدگل، ابوزیدآباد، سفیدشهر و نوش آباد در شمالی ترین نقطه اصفهان واقع شده است. این شهرستان با وسعت ۶۰۵۱ کیلومتر مربع از شمال به دریاچه نمک و استانهای سمنان و قم ، از غرب به شهرستان کاشان ، از جنوب به نطنز و از شرق به اردستان محدود و از طریق دو جاده اصلی به کاشان و شبکه راه های اصلی کشور مرتبط می شود. وسعت این منطقه ۲۷۱۰۰۰ هکتار است.

میدان و محله بهارستان از قدیمی‌ترین میدان‌ها و محله‌های تهران است.این محله از جنوب به محله سرچشمه، از شمال به دروازه شمیران و خیابان بهارستان، از غرب به خیابان جمهوری اسلامی (شاه آباد سابق) و چهارراه سیدعلی و از خاور به خیابان خیابان مجاهدین اسلام (ژاله سابق) و میدان شهدا محدود است. میدان بهارستان تا اواخر دوره سلطنت رضاشاه میدان نگارستان نامیده می‌شد که از نام باغ و کاخ نگارستان گرفته شده‌ بود. مجموعه نگارستان در شمال میدان قرار داشت و به دستور فتحعلی شاه قاجار به عنوان خانه تابستانی پادشاه در خارج از شهر تهران آن روز ساخته شد.

میدان حُر با نام پیشین میدان باغشاه یکی از میدانهای مرکزی تهران است. این میدان در چهارراه خیابان کارگر با خیابان سپه جای گرفته‌است. از باغ‌های نام‌آور تهران که پیشتر در غرب تهران و بیرون از شهر واقع بود و اکنون در درون شهر جای گرفته و محل پادگان نظامی بود. در زمان قاجاریه این باغ گهگاه محل اقامت پادشاهان قاجاریه نیز بوده‌است، در سال ۱۲۸۵ خورشیدی (سال پیروزی جنبش مشروطه) مظفرالدین شاه در باغشاه می‌نشست.

موزه مجلس شورای اسلامی علاوه بر آثار فاخری مانند نقاشی‌های کمال‌الملک و هدایای ملل، روایاتی از تاریخ معاصر را نیز به نمایش می‌گذارد. موزه مجلس شورای اسلامی که در عمارت بهارستان قدیم، در ضلع جنوب‌شرقی میدان بهارستان در شهر تهران قرار دارد، دارای مجموعه آثاری از نقاشی‌های کمال‌المک و اسنادی از تاریخ معاصر است. این ساختمان که از زمان قاجار، رویداد‌های متعددی مانند به توپ بسته شدن به دستور محمدعلی شاه قاجار، غارت، آتش‌سوزی و بمباران موشکی در زمان جنگ ایران و عراق را پشت سر گذاشته، بارها بازسازی شده و تاکنون پا برجا مانده است.

کاخ مرمر یکی از کاخ‌های تاریخی تهران در دوره پهلوی است که در مرکز تهران جای گرفته‌است. این اثر در تاریخ ۳۰ خرداد ۱۳۵۷ با شمارهٔ ثبت ۱۶۰۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. این کاخ در سال ۱۳۵۵ و با هدف آشنایی بیشتر مردم با بنیانگذار سلسله پهلوی رضا شاه پهلوی و محل زندگی و کار او به موزه تغییر کاربری داد و عنوان «موزه پهلوی» برای آن انتخاب گردید. این موزه تا سال ۱۳۵۷ و سقوط نظام پادشاهی به کار خود ادامه داد. این کاخ در سال ۱۳۹۸ توسط بنیاد مستضعفان از مجمع تشخیص مصلحت نظام پس گرفته شده و در آینده به موزه تبدیل خواهد شد.

وقتی محمدحسین خان از مرو به دربار پناهنده شد، هیچ‌وقت فکر نمی‌کرد مدرسه‌اش مرکز معنوی انقلاب مشروطه در تهران شود. مدرسه‌ی مروی یا مدرسه‌ی فخریه در سال ۱۱۹۵ هجری شمسی در خیابان ناصرخسرو، کوچه‌ی مقابل شمس‌العماره بنا شد. این مدرسه در کنار مسجدی به همین نام و بازارچه‌ی پیوسته به آن از یادگارهای حاج محمد حسین خان، پسر بیرامعلی خان، است. محمدحسین خان، معروف به خان مروی، از بزرگان طایفه‌ی قاجار بود. آن‌ها به طور موروثی حاکم مرو، در ترکمنستان کنونی، بودند و به همین دلیل لقب مروی به آنان اطلاق می‌شد. وقتی حاکم بخارا به مرو حمله کرد، حاج محمدحسین خان و خانواده‌اش اسیر شدند.