منطقه ویژه اقتصادى بندر امیر آباد در شرق استان مازندران و فاصله ۵۱ کیلومتری شهرستان ساری قرار دارد. این منطقه ویژه اقتصادى با دارا بودن اراضى وسیع پشتیبانى به مساحت ۱۰۶۰ هکتار ( قابل افزایش تا ۲۱۲۰ هکتار )، قرار گرفتن در مسیر کریدور بین‌المللی ترانزیت شمال - جنوب و بهره مندى از موقعیت خاص و استثنایی نقش مهمى را در ابعاد ملى و منطقه اى به عهده گرفته است.

سد کرخه یکی از بزرگ‌ترین سدهای خاکی دنیا و بزرگ‌ترین سد خاکی ایران و خاورمیانه است که بر روی رودخانه کرخه در ۲۲ کیلومتری شمال غربی شهرستان اندیمشک در استان خوزستان ساخته شده‌ است. کرخه با تاجی به طول ۳۰۳۰ متر و ارتفاع ۱۲۷ متر از لحاظ حجم بدنه بزرگترین سد تاریخ ایران است و با حجم مخزنی به میزان ۷ میلیارد و ۳۰۰ میلیون مترمکعب، بزرگترین دریاچه مصنوعی ایران را پدید آورده است. عملیات اجرایی این سد در سال ۱۳۷۰ آغاز و در سال ۱۳۸۰ به پایان رسیده‌است. متوسط تولید انرژی سالیانه این نیروگاه روزمینی ۹۳۴ میلیون کیلووات ساعت است. نیروگاه این سد با ظرفیت ۴۰۰ مگاوات از زمان بهره‌برداری در سال ۱۳۸۱ تا پایان سال ۱۳۸۷ توانسته بیش از ۴۹۴۱ میلیون کیلووات بر ساعت برق تولید کند.[۷] از جمله پروژه‌های مهمی که در کنار این طرح اجرا شده احداث تونل دشت عباس است. این تونل به منظور انتقال آب مورد نیاز برای آبیاری اراضی دشت‌عباس از دریاچه سد کرخه، به صورت تحت فشار، به طول ۶۰۹۷ متر و قطر داخلی ۵/۵ متر احداث شده‌است.

در سال ۲۳۱ خورشیدی شهاب سنگی در روستای رستک واقع در شهرستان ساری، استان مازندران سقوط کرد که به نام شهاب‌ سنگ اسپهبد شروین خوانده‌شد. شهرستان ساری با دارا بودن جاذبه‌های طبیعی بسیار همچون پارک‌های جنگلی و جاذبه‌های تاریخی همچون برج رسکت، یکی از مقصدهای جذاب گردشگری در ایران برای مسافران داخلی و خارجی است. برج رسکت یکی از جاهای دیدنی ساری محسوب می‌شود که در ۴۰ کیلومتری جنوب غرب شهرستان ساری، بخش دودانگه واقع شده است. مسیر دسترسی به این جاذبه زیبا از ساری آغاز و پس از عبور از دو راهی کیاسر و سد سلیمان تنگه به سوی سد منحرف می‌شود که همه مسیر آسفالته است این برج یکی از برج‌های مدور آجری یادگاری از قرن ۵ هجری قمری محسوب می‌شود که در روستایی به همین نام واقع شده است.

رود دزعلی یکی از زلال‌ترین رودخانه‌های ایران است که از زردکوه بختیاری سرچشمه گرفته و پس از گذشتن از دزفول در شرق شوشتر به رودخانه کارون می‌پیوندد. آب زلال و تمیز آن سالانه گردشگران بسیاری را جذب خود می‌کند. درحاشیه رود دز تفریحگاه‌های ساحلی زیادی قرار گرفته که محبوب‌ترین آن ها تفریحگاه کله علی است که دارای امکانات رفاهی و تفریحی مناسبی برای گردشگران است. در پشت سد دز در کرانه غربی دریاچه پلاژ و تاسیات تفریحی از زمان پهلوی دوم باقی مانده که همچنان مورد استفاده مردم طبیعت دوست و گردشگران قرار می‌گیرد. همچنین از این نقطه با قایق می‌توان به جزیره‌های کوچک و بزرگ در میان دریاچه رسید در قسمتی از مسیر رودخانه دز به دلیل دره‌ای بودن اشکفتهایی مشرف به رود دز کنده کاری شده که در گویش دزفولی به کَت (Kat) معروف می‌باشند. درگذشته اغلب برای فرار از گرمای طاقت فرسای تابستان مورد استفاده مردم بوده‌اند ولی امروزه محلی برای تفریح مردم می‌باشد.

برج دیده بانی شروین باوند مربوط به دوره ساسانیان – دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان سوادکوه، بخش مرکزی، روستای باغ سرخ‌آباد واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۴ اسفند ۱۳۸۳ با شمارهٔ ثبت ۱۱۵۳۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. برج باوند از دوران آل باوند از اسپهبدان مازندران در ابتدای ورودی منطقه سرخ‌آباد سوادکوه قرار دارد. این برج شبیه مهره رخ در شطرنج است. برج مزبور توسط پروفسور شروین باوند باز سازی شده است. هم اکنون در بین اهالی منطقه فوق به نام گنبد معرف است.

دا و دختر» (مادر و دختر)، از آثار گرانبهای فرهنگی- تاریخی استان خوزستان است که به دوران ساسانیان تعلق دارد. این قلعه که در ۳ کیلومتری شمال شهر فعلی رامهرمز بر روی کوه های مرتفع گلچین مشرف بر شهر و دشت رامهرمز رخ نمایی می کند، بقایای بنایی دژ مانند و به نسبت عظیمی است که از روزگاران پیشین مردم آن را به نام قلعه «دا و دور» می‌خواندند. لفظ «داوودختر» به زبان محلی( دا و دوًًَُِِّّر )است.برخی از محققان و مردم نگاران می گویند: نام داوودختر بیانگر قدرت ،اقتدار و نفوذ زنان در برهه ای از تاریخ بوده است.گروهی دیگر نیز می گویند، شاید این لفظ تغییر کرده لفظ «دادور» به معنای دادگستر باشد. البته این نظریات چندان محکم نیست.

این باغ عظیم و باشکوه در استان مازندران در قسمت جنوب شرقی باغ‌تپه و باغ‌شاه در محوطه‌ای به طول حدود 410 متر و به عرض حدود 135 متر و فرم مستطیلی آن در جهت شیب زمین و به سمت شمال غربی، در زمان شاه عباس در بهشهر ساخته شده‌است. در دامنه ارتفاعات جنوبى بهشهر چشمه‌سارهاى فراوانى وجود دارد. یکى از پرآب‌ترین این چشمه‌ها، چشمه عمارت است که امروزه بیش از نیمى از آب شهر را تامین مى‌کند. در دوره صفویه در این محل عمارتى در دو طبقه با نقشه مربع مستطیل به طول ۲۵ و عرض ۲۲ متر بنا شد. این بنا در اصل دو طبقه بود که اکنون تنها یک جرز از طبقه اول آن باقى مانده است.

شوشتر یکی از شهرستان‌های واقع در جنوب غربی استان خوزستان است که به اعتقاد برخی از باستان‌شناسان غربی، عنوان اولین محل سکونت بشر در ایران را به خود اختصاص داده است.این خانه که یکی از خانه‌های دوران قاجاریه و متعلق به محمدعلی مستوفی از تجار شوشتر است، در استان خوزستان، غرب شهرستان شوشتر، در بافتی تاریخی احداث شده است. برای بازدید از این عمارت تاریخی می‌توانید پس از سفر به شهرستان شوشتر و عبور از میدان باطنی، در سمت راست میدان، تابلوی راهنمای مسیر خانه را مشاهده کرد. پس از طی مسافتی، در نزدیکی مسجد مستوفی، ساختمانی قدیمی قرار دارد که به خانه‌ی مستوفی مشهور است. سر در ورودی این مکان، منصوب به تابلوی میراث فرهنگی است که اطلاعاتی در مورد تاریخ ساخت و شماره‌ی ثبت ملی را در اختیار بازدیدکنندگان قرار می‌دهد. از نکات قابل توجه در مورد خانه‌ی مستوفی شوشتر، می‌توان به تغییر کاربری این عمارت به اداره‌ی میراث فرهنگی شهرستان شوشتر در سال ۱۳۷۴ و پس از آن به صورت همزمان به رستوران، موزه و عکاس‌خانه اشاره کرد.

باغ پرندگان فریدون‌کنار در پارک لاله این شهر و در جوار دریای خزر واقع شده و مسافران با گذر از این پارک می‌توانند از زیبایی‌های این مکان به‌یادماندنی دیدن کنند و البته این نخستین باغ پرندگان شمال کشور است که با حضور پرندگانی چون مرغابی‌های هوایی، غازهای وحشی، پلیکان، قو، مرغ وحشی و خوتکا و برخی از پرندگانی که از نواحی سیبری به ایران مهاجرت می‌کنند شکل گرفته است.

آتشکده کوسان مربوط به سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بهشهر، روستای کوهستان واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۵ اسفند ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۵۴۱۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.منطقهٔ «کوسان» یا همان کوهستان، دارای قدمت بسیار زیادی است و تاریخ آن به قبل از اسلام و حتی قبل از تاریخ بر می‌گردد. کوسان بی نقطه بر وزن سوزان نام شخصی بوده نائی و نی نواز که در زمان یکی از سلاطین قدیم می‌زیست و کوسان نوعی از خوانندگی را نیز گویند.