مقالات
پل دوازده چشمه آمل استان مازندران

پل دوازده چشمه آمل در عصر سلطنت شاه عباس صفوی بر روی رود هراز در مرکز شهر آمل در ابتدای خیابان سبزه میدان احداث شده است. دوازده چشمه که در دوران قاجار به طور کامل مرمت و بازسازی شده، دو بخش شرقی و غربی شهر را بهم متصل می‌کند. این پل چنان که از نام آن نیز پیداست، داراى دوازده دهنه با طاق‌هاى جناقى است، طول آن ۱۰۷ متر، عرض با احتساب جان‌پناه ۷/۸ متر و ارتفاع آن ۵/۷ متر است.

پارک جنگلی نور استان مازندران

استان سرسبز مازندران که یکی از استان‌های شمالی و مملو از جاذبه‌های طبیعی است، زیبایی‌های بسیاری را در دل خود جای داده است. این بار به سراغ یکی از این جاذبه‌ها یعنی جنگل می‌رویم، در مسیر نور به محمود آباد و در میانه راه تابلویی وجود دارد که شما را به پارک جنگلی نور هدایت می‌کند، این پارک جنگلی بکر که به پارک سعیدی آشتیانی نیز نام گذاری شده است، به عقیده کارشناسان بزرگترین پارک جنگلی طبیعی در خاورمیانه است.

پارک جنگلی نمک آبرود استان مازندران

پارک جنگلی نمک آبرود بیش از 200 هکتار مساحت دارد و مانند سایر پارک‌ هاى جنگلى، درختان خودرو و انبوهى را در خود جاى داده است. گونه‌هاى مختلف گیاهان شمشاد، توسکا، ملچ و افرا از جمله این درختان هستند که عمر درخشان شمشاد آن بیش از 700 سال برآورد گردیده است.

یاریم تپه استان گلستان

یارم تپه یا به زبان محلی یاریم تپه شامل آثار اولین سکونت اقوام دوره ماقبل تاریخ و روزگار باستان در دشت است و ظاهرا این اقوام از هزاره پنجم قیل از میلاد در این محل ساکن شده و مدارج ترقی را تا اواخر دوره ساسانی در این جلگه پیموده‌اند. یارم تپه به علت سکونت‌های مداوم شکل مرتب و منظمی را ندارد.

آرامگاه مختوم‌قلی فراغی استان گلستان

در غرب مراوه‌ تپه در نوار مرزی کنونی ایران و ترکمنستان، آرامگاه شاعر و عارف ترکمن مختوم‌قلی فراغی قرار دارد که روی تپه‌ای بنا شده است. وی در سن ۵۷ سالگی از دنیا رفت و در قبرستان آق‌قلا در کنار مزار پدرش؛ دولت‌محمد آزادی که خود از شاعران و متفکران ایرانی در علوم اسلامی و صاحب‌نام در آن زمان بود، به خاک سپرده شد. شخصیت مختوم‌قلی فراغی در بین ایرانیانِ ترکمن و هم‌تباران آن‌ها در جمهوری ترکمنستان از جایگاه خاصی برخوردار است.

مسجد و مدرسه کریم ایشان استان گلستان

مسجد و مدرسه کریم ایشان در شرق کلاله و در روستای کریم ایشان در استان گلستان واقع شده و از آثار دوره قاجار است. ساختمان آجری مسجد با نقشه مربع مستطیل بنا شده و شامل یک شبستان با سردر ورودی است که سقف آن با ۴ گنبد پوشیده شده است. مدرسه نیز با آجر بنا شده و نمای خارجی سردر ورودی آن با کاشی است. درِ ورودی مدرسه که فاقد ظرافت هنری است حاوی یک بیت شعر است که ماده تاریخ ساخت این مدرسه را روشن می‌کند. سال ۱۳۲۸ قمری ماده تاریخ در این مدرسه است، گویا برخی قطعات آن بعدها ساخته شده است.

قدمگاه بهاء الدین نقشبندی استان گلستان

در ۱۰ کیلومتری شرقی بندر ترکمن، در نزدیکی روستای خوجه لر، قدمگاه بهاء الدین نقشبندی قرار دارد. بنا به روایات، بهاء الدین نقشبندی مرتاضی قدیس گونه بوده که پیروان او هنوز در هند ، چین و ایران زندگی می کنند. ظاهرا این شخص مدتی در این مکان اقامت داشته که اکنون تبدیل به این مکان مقدس شده است.وی در سال ۷۹۱ ه.ق فوت کرده و صومعه وی در بهاء الدین بخارا هنوز فعال است. این محل مورد توجه زنان نازا است و گفته می شود نذر برای این بارگاه حاجت کسانی را که برای بچه دار شدن مراجعه می کنند را برآورده می کند.

فانوس دریایی استان گلستان

فانوس دریایی بندرگز بنایی به جای مانده از دوره قاجاریه است که انگلیسی ها برای شناسایی کشتی و قایق های عبوری در شرق دریای خزر ساختند؛ این بنای تاریخی مرداد ماه ۱۳۸۴ در فهرست آثار تاریخی کشور به ثبت رسید.مدیر کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان گلستان محاصره شدن فانوس دریایی بندرگز را در بین ساخت و سازهای غیر مجاز مورد تایید قرار داد.قربانعلی عباسی در گفت و گویی اظهار کرد: متولیان شهری بندرگز بدون رعایت حریم میراث فرهنگی به برخی مجوز ساخت و ساز داده اند که می تواند تهدیدی برای این آثار تاریخی به شمار رود.

غار گرو استان گلستان

غار گرو یکی دیگر از غارهای طبیعی استان گلستان است. دهانه این غار بر اثر شدت جریان آب شکل گرفته است. اول بهار از دهانه غار آب جاری می شوده. غار گرو در 10 کیلومتری شهرستان گالیکش در روستای دوزین واقع است. ارتفاع غار تا سطح زمین 2000 متر است، غار گرو فقط دارای یک دهانه می باشد.

غار کیارام استان گلستان

غار کیارام که در محل به نام «غار وسط دل دل» معروف است، در ۶ کیلومتری روستای فرنگ از توابع فارسیان (در ۱۳ کیلومتری گالیکش) شهرستان مینودشت قرار دارد. غار کیارام به لحاظ قدمت، قدیمی‌ترین غار مسکونی شناخته شده در استان گلستان محسوب می‌شود. در سال ۱۳۴۲ خورشیدی، چارلز مک بورنی از دانشگاه کمبریج انگلستان مکان باستانی فوق را شناسایی و اقدام به گمانه‌زنی نمود. بر اساس آثار به دست آمده از حفاری، قدمت این مکان به دوره پارینه سنگی میانه (حدوداً صدهزار سال قبل از میلاد) می‌رسد و این غار در این دوران محل سکونت گروه‌های شکارچی و جمع‌آوردگان غذا بوده است.