آرامگاه فضل ابن شاذان از جاهای دیدنی نیشابور به شمار می‌رود و بنایی تمام آجری در روستای فضل، در پنج کیلومتری جنوب شرق نیشابور است. گورستانی اطراف آرامگاه را گرفته است که به احترام صاحب آرامگاه، بهشت فضل نامیده می‌شود. مقبره، گرچه مربوط به دوره تیموریان است و گنبد زیبایی با کاشی‌های آبی دارد، آن‌قدر در طول سال‌ها مورد بازسازی قرار گرفته است که دیگر اثری از قدمت در آن دیده نمی‌شود.

آرامستان تاریخی ارامنه در شهر مشهد، یکی از گورستان‌های قدیمی این شهر به شمار می‌رود. این قبرستان، با قدمتی بیش از صد سال، محل دفن مسیحیانی بوده که در شهر طوس و مشهد قدیم ساکن بوده‌اند. این گورستان در خیابان حرعاملی، ابتدای تقاطع شهید کریمی واقع شده است.

فرهنگسرای بهشت مشهد در استان خراسان رضوی و در شهر مشهد واقع شده است. این فرهنگسرا از جمله بناهای محله ی سراب شهر مشهد می باشد و از آثار به ثبت رسیده ی ملی ایران محسوب می شود. فرهنگسرا متعلق به عصر پهلوی اول بوده و دارای پیشنیه ی تاریخی 80 ساله است.

علاوه بر حرم مطهر امام رضا (ع) که مهم ترین جاذبه مشهد محسوب می شود در مشهد و اطراف آن نیز جاذبه های گردشگری تاریخی و طبیعی بسیاری وجود دارد که به نوبه خود بی نظیر هستند. غار مغان در ۳۵ کیلومتری مشهد و در جنوب روستای مغان واقع شده است و یکی از زیبا ترین جاذبه های طبیعی مشهد می باشد.

غارماپری در ۱۹ کیلومتری شمال غربی تربت حیدریه، و در نزدیکی روستایی به نام صنوبر قرار دارد. بر اساس یافته‌های باستان‌ شناسی، روستای صنوبر از نخستین سکونتگاه‌های این منطقه در دوران ماقبل تاریخ بوده است.

در شمال غربی نیشابور و در روستای درخت جوز، غار سرنی قرار دارد که سال هاست شناخته شده می باشد و دارای جاده ای با نمای بسیار زیبایی‌ است. بازدیدکنندگان تنها از قسمت ابتدایی غارسرنی می‌توانند بازدید کنند، چرا که حوضچه‌های آبی که در داخل غار است، امکان پیشروی بیشتر را نمی‌دهد.

غارها معمولا به تاریکی و نمور بودن و وجود موجودات موذی مشهور هستند، اما غاری در حوالی مشهد وجود دارد که در نزد مردم به بیمار آب و درمان بیماری‌ّها مشهور است. غار بیمارآب از جاهای دیدنی مشهد به شمار می‌رود و در ۶ کیلومتری دهکده «کوشک آباد»، از توابع مشهد واقع شده است.

شهر تاریخی مالین روی تپه‌هایی مشرف بر شهر باخرز فعلی، در ۵۰ کیلومتری شمال غربی تایباد بنا شده بود و از آن به‌عنوان شهری بزرگ، آباد و پررونق در صدر اسلام یاد می‌شد. این شهر در داخل حصاری دایره شکل جای گرفته بود که محل کهندژ آن امروزه به‌صورت تپه‌ای مرتفع دیده می‌شود.

سنگ نگاره شتر سنگ مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان تا دوران تاریخی پس از اسلام است. در محل این سنگ نگاره، از دور سنگ ‌های گرد غول پیکری دیده می ‌شود که شباهت زیاد به شترهایی با اندازه‌ های مختلف دارد که بر سینه این کوه خوابیده‌ اند، شاید اصطلاح شتر سنگ نیز از همین شکل طبیعی نشأت گرفته است.

سنگ قبر صندوقی، در حال حاضر در ضلع شمال غربی مرقد منور شیخ‌الاسلام احمد جامی قرار داد. جنس آن از سنگ خارا و تزییناتی که بر روی سطح آن دیده می‌شود شامل مقرنس‌های ظریف و نقوش گیاهی است و بر روی آن به خط نسخ عباراتی نگاشته شده است.