دره سراب و آبشار در ۱۲ کیلومتری جنوب شهر قوچان در دامنه ارتفاعات کوه سنگر و محمد بیک با ارتفاع تقریبی ۲۸۴۰ متر واقع است که در سرچشمه رودخانه سراب آبشار بسیار زیبایی معروف به شارشار دیده میشود.
دروازه ارغونشاه، تنگهای است به نام دربند کلات که ورودی اولیه به شهرستان کلات از این مکان انجام میگرفته است همچنین به دربند ارغونشاه نیز معروف است. شهر کلات دارای دو در ورودی اصلی به نام دربند ارغونشاه و دیگری تونل ورودی اولیه شهر است که از سمت مشهد وارد کلات میشوند.
تنگل و بند استای از جاذبهها و چشماندازهای طبیعی بخش میان ولایت شهرستان تایباد از اهمیت ویژهای به لحاظ گردشگری برخوردار است. دره استای (تنگل خور) که شامل درختان میوه و درختان جنگلی است به طور کلی منطقهای کوهستانی را به دوستداران طبیعت عرضه مینماید.
پلنگ آبه یک منطقه کوهستانی با طبیعت زیبا است که در ۵ کیلومتری روستای بزد و ۲۰ کیلومتری جنوب شهرستان تربت جام واقع شده است. این منطقه دارای چشمههای آب معدنی و گیاهان دارویی با خواص درمانی است.
آرامگاه شهاب الدین عبدالله باخرزی یکی از آثار تاریخی و معماری شهر باخرز در استان خراسان رضوی است. عبدالله باخرز در این مکان قبری دارد که داخل آرامگاه قرار نگرفته است؛ مقبره خارج از ساختمان آرامگاه واقع است.
آرامگاه شیخ احمد جامی یکی از دیدنیهای استان خراسان رضوی، در حاشیه شمال غربی شهرستان تربت جام در کنار مقبره و مسجد خواجه عزیزالله در محلهای به نام سعدآباد واقع شده است. شیخ احمد جامی (یا جام) که نام کامل وی احمد ابن ابوالحسن جامی نامقی ترشیزی است، از عارفان، شعرا و موسیقیدانان مشهور قرن پنجم و ششم هجری قمری بوده است.
آرامگاه شاه قاسم انوار در فاصله ۲۴ کیلومتری شمال غربی تربت جام، در روستایی به نام لنگر قرار دارد. این آرامگاه مدفن شاه قاسم انوار، از عارفان و صوفیان سده هشتم و آغاز سده نهم هجری است. بنای مقبره که نمونهای بارز از معماری اواخر دوران تیموری محسوب میشود، توسط امیر علی شیرنوایی ساخته شده است.
آبشار ارزنه در استان خراسان رضوی واقع است. آبشارهای ارزنه از جاذبههای طبیعی روستای ارزنه هستند که در امتداد رود ختنه ارزنه از ارتفاعات باخرز سرچشمه میگیرند. آبشارها از ۳ آبشار پی در پی تشکیل شدهاند.
خرابههای ارگ قدیم با بادگیری که پس از دهها سال همچنان بر فراز آن خودنمایی میکند در ضلع شمال غربی میدان مرکزی شهر کاشمر قرار دارد. در قرون و سدههای پیش، ترشیز به شکل قلعهای مستحکم با حصار و بارویی نفوذ ناپذیر، ساکنان خود را از گزند یاغیان و مهاجمان مصون میداشت.
خانه وطن چی مربوط به اواخر دوره قاجار است و در مشهد، خیابان خسروی، جنب سرای عروس، طبقه دوم قرار گرفته است. این اثر در تاریخ ۲۲ مرداد ۱۳۸۴ با شماره ثبت ۱۳۱۶۰ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.