سرای حاج رضا یکی از قسمت‌های بازار قزوین محسوب می‌شود و در ضلع جنوبی آن جای گرفته است. با حیاطی بزرگ در وسط، پیرامون سرا حجره‌ها و اتاق‌هایی را در دو طبقه ساخته‌اند و طاق‌ حجره‌ها و طاق نمای ایوان سرا را با قوس جناغی و کاشی‌کاری در زمینه‌ی آجری تزیین کرده‌اند.

روستای ورس ، همراه با تپه‌ های خشک و رود های سبز مردمانی نیک را در خود جای داده است.این روستا، از نظر تقسیمات کشوری جزو دهستان حصار خروان، بخش محمدیه، شهرستان البرز استان قزوین می‌باشد.

طیخور،روستایی کوهستانی از توابع بخش مرکزی شهرستان آبیک در استان قزوین ایران است که با شهرستان آبیک ۳۰ کلیومتر فاصله دارد. این روستا در دهستان کوهپایه شرقی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۱۰ نفر (۸۰خانوار) بوده‌است.

روستاى شاخدارازقدیمى ترین مناطق زیباى بخش آبگرم وشهرستان بویین زهراازاستان قزوین استکه آداب ورسوم منحصربه فرده جهانى دارد.منطقه اى بکرکه زمینه هاى بسیارى براى پژوهش هاى باستان شناسى وتاریخى کشاورزى ومعدنى دارد.

باورتان می شود که در همین ایران خودمان، روستایی باشد که مردمانش به زبانی به غیر از زبان های محلی ایران حرف بزنند و یا به خطی به غیر از فارسی بنویسند؟ این یکی از عجایبی است که در ایران خودمان وجود دارد و شاید خیلی ها از وجود آن بی اطلاع باشند.

روستای رودک نام دهی در جنوب‌غربی بوئین زهرا بوده و در دامنه کوه‌های جارو که در زلزله ۱۳۴۱ بوئین زهرا، مثل خیلی از دیگر روستاهای این منطقه، به‌طور کامل ویران شد. این روستا بعداز زلزله سال ۱۳۴۱ به دو محله بالا و محله پایین تقسیم شد که ساختمان‌های محله پایین را استادان و دانشجویان دانشگاه تهران به‌صورت کمابیش ضدزلزله احداث کردند.

دریاچه دریابک در دو کیلومتری از روستای زرشک در قزوین قرار داشته به اسم دریاچه دلاوک نیز شناخته میشود. منطقه دریاچه دریابک آب و هوای سرد و کوهستانی داشته که حتی در تابستان ها نیز هوا بسیار خنک و در فصل زمستان بسیار سرد و برفی است.

تپه قبرستان قزوین با ارتفاع بسیار کم ، در 300 متری غرب تپه سگزآباد ( قره تپه ) قرار دارد. از سال ۱۳۴۹ مطالعات باستانشناسی در این محوطه به سرپرستی دکتر عزت الله نگهبان آغاز شد و تا سال ۱۳۵۷ به طور مستمر ادامه داشت بیشتر بقایای باستانی تپه در زیر لایه‌های شن و ماسه‌ی سیلاب مدفون شده است.

این پُل معلق ۱۷۰ متر طول دارد و بر فراز دره و آبشار شاه دره احداث شده و دومین پُل بزرگ معلق کشور محسوب می شود. عرض این پُل یک و نیم متر و ارتفاع آن از سطح زمین ۱۱۰ متر است و قادر است بیش از ۲۰۰ تُن سنگینی ناشی از عبور افراد را تحمل کند.

پل اروان مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان بوئین زهرا، بخش آوج، روستای اروان واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۱ مرداد ۱۳۸۴ با شمارهٔ ثبت ۱۲۵۷۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. از تاریخ دقیق ساخت پل اطلاع دقیقی در دست نیست اما متعلق به زمان توسعه راهها و از جمله پلهای رضا خانی می باشد.