'بند ریگ' یا 'بیابان بند ریگ' یا 'کویر بند ریگ' یکی بیابانهای بزرگ مرکزی ایران است و سه ناحیه کویر مرنجاب، پشت ریگ، ریگ بلند را شامل می‌شود. بیابان بند ریگ نوار عظیمی به شکل نعل اسب (دهانه آن رو به مشرق) است که از جزیره سرگردان در دریاچه نمک شروع شده و تا ابوزیدآباد ادامه یافته‌است.

میدان قندی ابوزیدآباد از لحاظ شکل ظاهری برخلاف میدان‌های مرسوم مانند میدان نیست، بلکه جزو معدود بناهایی است که از یک محوطه و مکان‌های مسقف اطراف آن تشکیل شده است. میدان قندی دارای سه ورودی است که ورودی اصلی آن در ضلع جنوب شرقی قرار دارد و در ضلع جنوب غربی اثر دو دهنه مغازه است که یکی از آنها متعلق به نوه حاج ملا محمد محمودزاده است.

مسجد ملاعلی آران نیز مربوط به دوره قاجاریه است. این مسجد به عنوان محل کارهای قضایی و محل اقامت محتسب و امین‌الحاج و زندان در کنار محل دیوان قضایی و خانه قاضی ملاعلی بود که بعد از فتحلی‌شاه کاربردی نداشت.

مسجد قائمیه از دیگر جاذبه های گردشگری اصفهان و یکی از آثار ملی ثبت شده ایران در آران و بیدگل است که قدمت آن مربوط به قاجاریه می باشد و در تاریخ ۱۳۸۵/۰۸/۲۴ به شماره ثبت 16234 در مجموعه آثار تاریخی ایران ثبت شده است.

مسجد شیخ عبدالصمد مربوط به دوره ایلخانی است و در آران و بیدگل، بخش شمالی بافت قدیم، محله خانقاه واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۰ مهر ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۴۱۸۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

مسجد جامع روستای محمدآباد کویر از دیگر جاذبه های گردشگری اصفهان و یکی از آثار ملی ثبت شده ایران در آران و بیدگل است که قدمت آن مربوط به می باشد و در تاریخ ۱۳۷۹/۱۲/۲۵ به شماره ثبت 3622 در مجموعه آثار تاریخی ایران ثبت شده است.

مسجد بازار مربوط به دوره سلجوقیان است و در آران و بیدگل، مرکز بافت قدیمی شهر، محله بازار آران واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۰ مهر ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۴۱۸۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.

مسجد امام علی (ع) نوش آباد یکی از بناهای تاریخی دوره مغول است. این بنا از معماری سبک ایرانی استفاده کرده است.

محوطه فیض‌آباد از دیگر جاذبه های گردشگری اصفهان و یکی از آثار ملی ثبت شده ایران در آران و بیدگل است که قدمت آن مربوط به اسلامی (ایلخانی) می باشد و در تاریخ ۱۳۸۴/۰۷/۲۳ به شماره ثبت 13596 در مجموعه آثار تاریخی ایران ثبت شده است.

این مسجد دارای یک محراب گچبری تاریخی مربوط به دوره ایلخانی با کتیبه کوفی، قوس و مقرنس کاری است که از لحاظ نوع معماری و گچبری در شهرستان کم نظیر است اما در دهه های اخیر افرادی برای ایجاد راهرو در مسجد اقدام به تخریب بخشی از این محراب تاریخی کردند که باعث از بین رفتن نیمی از این معماری ارزشمند شد.