مناطق شمالی پایتخت سال‌ها پیش منطقه‌ای مرتفع با باغاتی وسیع بود که وسوسه ییلاق‌نشینی را در بزرگان بیدار می‌کرد. به همین دلیل در محله‌های شمالی تهران، میان آپارتمان‌ها و خانه‌های ویلایی امروزی، عمارت‌های ویلایی و ییلاقی مختلفی وجود دارد. یکی از این عمارت‌های پرستون و پرنقش‌ونگار که شاید در وهله اول از حضورش در خیابان غافل شوید؛ عمارت عین الدوله تهران است. این خانه با درختان کهن‌سال، دیوار آجری و تابلوی طلایی که با خط نستعلیق عبارت عمارت عین الدوله رویش نوشته شده، تلنگری خواهد بود برای دیدار خانه‌ای به‌جا‌مانده از گذشته.

عمارت سرای روشن تهران در سال ۱۳۱۱ با معماری فوق العاده ساخته شده است. عمارتی که امروزه تبدیل به یکی از آثار تاریخی مهم در پایتخت ایران شده است. این بنا که به عنوان یک مرکز تجاری مهم و پرفت و آمد و با الهام از نوع معماری ” گوتیگ” ساخته شده است. معماری که اگر در مقابلش بایستید بی شک محو هیبت و نمای منحصربه فردش خواهید شد. این معماری با شکوه که پس از مدتی تخریب شد توسط یکی از معروف ترین مهندسین ایرانی یعنی مهندس صفا منش” در دهه هفتاد احیا و باز سازی شد و چهره زیباتری را به خود گرفت. بنا که محصول تلفیق معماری مدرن و سنتی است جلوه خاصی را به خیابان ناصر خسرو بخشیده است.

عمارت بادگیر یکی از عمارت های تاریخی پایتخت است که در ضلع جنوبی کاخ موزه گلستان قرار دارد؛ عمارت بادگیر تهران به دستور فتحعلیشاه قاجار در سال ۱۱۹۲ هجری شمسی ساخته شد و مظفرالدین‌شاه قاجار در «عمارت بادگیر» کاخ گلستان تاج‌گذاری کرد. نام عمارت بادگیر برگرفته از بادگیر بلند این ساختمان است.این عمارت به‌طور کامل به دستور ناصر الدین شاه بازسازی شد. پلان تالار اصلی این عمارت به صورت صلیبی بوده و این تالار با ارسی بسیار وسیع و زیبا به همراه تزئینات آیینه کاری و گچ بری آراسته شده‌است. برج‌های بادگیر تنها بادگیرهای تزئین شده با معرق در ایران می‌باشند.

اکثر ما وقتی نام صادقیه را می‌شنویم به یاد فلکه دوم صادقیه می‌افتیم. اکثر تاکسی‌هایی که به مقصد صادقیه تردد می‌کنند در این میدان اقدام به سوار و پیاده کردن مسافر می‌کنند. اما جالب است بدانید آریاشهر که پس از انقلاب اسلامی به صادقیه تغییر نام پیدا کرد در واقع منطقه‌ای بزرگ است که صادقیه شمالی و بلوار فردوس و آریاشهر و متروی صادقیه و مناطقی دیگر را شامل می‌شود. دوران به وجود آمدن و رشد این محله به زمان ناصرالدین شاه قاجار باز می‌گردد و در زمان محمدرضا پهلوی با گسترش ساخت اتوبان‌ها و نزدیکی این محله به آنها، رشد این محله سرعت بیشتری می‌یابد. مجموعه آپارتمان‌های شهرآرا و خانه‌های ویلایی تهران ویلا از یادگارهای به جای مانده از این دوران هستند.

مجموعه نمایشگاهی شهر آفتاب در جنوب تهران، در کنار عوارضی آزادراه تهران-قم و در مجاورت حرم سید روح‌الله خمینی، و در ضلع جنوبی دانشگاه شاهد واقع شده‌است. مساحت کل نمایشگاه حدود ۱۳۸ هکتار است. این مجموعه دارای یک ورودی شرقی از طریق اتوبان تهران – قم و یک ورودی از کمربندی شهر آفتاب است. با مصوبه شورای دوم شهر تهران در سال ۱۳۸۴، مقرر شد شهر نمایشگاهی جدیدی در جنوب تهران احداث شود و نمایشگاه بین‌المللی تهران به آن مکان منتقل شود که برای اولین بار در دوران شهرداری محمود احمدی‌نژاد احداث این طرح کلید خورد. شهر آفتاب همچنین به عنوان شهری حوزوی و علمی دیده شده‌است که به‌طور مشترک توسط شهرداری تهران و مسئولان آرامگاه سید روح‌الله خمینی تعیین خواهد شد.

وارطان هوانسیان معمار ارمنی‌تبار اهل ایران بود. او که از مدافعان سرسخت معماری مدرن در ایران به‌شمار می‌آمد طی سال‌ها فعالیت تخصصی، ساختمان‌های ارزنده‌ای در کوچه و خیابان‌های تهران از خود به یادگار گذاشت. از کاخ سعدآباد و مهمان‌خانه دربند گرفته تا مهمان‌خانه راه‌آهن، سینما سپیده و ساختمان مرکزی بانک سپه از جمله آثار این معمار هستند که طی دهه‌های گذشته همچنان قامت آنها بر عرصه این شهر پابرجا مانده‌. یکی از مهم‌ترین یادگار‌های این معمار در کوچه و خیابان‌های پایتخت، ساختمانی با یک نام خاص در محلات جنوبی تهران است. ساختمانی که بنا به گفته برخی، از سبک معماری مدرن آن روزهای پاریس الهام گرفته است و همه آن را به نام «جیپ» می‌شناسند، اما شاید دلیل نام‌گذاری این ساختمان برای خیلی‌ها ناشناخته باشد.

بقعه امامزاده حسین رضا مربوط به دوره تیموریان است و در ورامین، ایستگاه راه‌آهن، گلزار شهدای حسین رضا واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۰ آذر ۱۳۷۹ با شمارهٔ ثبت ۲۹۳۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. این آرامستان قبرستان مرکزی شهرستان ورامین است و ساختمان پزشکی قانونی شهرستان ورامین نیز در آن قراردارد

داروخانه نظامی اولین و تنها داروخانه‌ای بوده است که تمام احتیاجات دارویی ارتش را تامین کرده است و از بدو تاسیس تمام موارد مورد نیاز خود را به خارج از کشور سفارش داده و وارد کرده است. «دواخانه نظامی» از بدو تصدی مرحوم «عبدالحسین خان نظامی» دارای دفاتر منظمی بوده است. در این دفاتر تاریخ نسخه، نام طبیب، نام بیمار، ترکیب دارو، مقدار مواد و قیمت همه‌ی آن‌ها ثبت شده است. چندی بعد این داروخانه بابت طلب «عبدالحسین خان» از ارتش به ایشان واگذار شده است. پس از فوت «عبدالحسین خان» در سال ۱۳۱۹ ه.ش فرزند ایشان دکتر «امیر هوشنگ نظامی» استاد برجسته دانشکده‌های پزشکی و داروسازی دانشگاه تهران عهده‌دار امور این داروخانه شده است. داروخانه در سال ۱۳۶۷ ه.ش. تعطیل و پس از فوت دکتر «امیر هوشنگ نظامی» در سال ۱۳۷۱ به دانشکده د

دکه کتاب‌ خیام یکی از قدیمی‌ترین و جالب‌ترین کتاب‌فروشی‌های تهران است. تهران همواره برای ما شهری پر از شلوغی و ازدحام، همراه با زیبایی‌ها و زشتی‌های مختص به خود است. در گوشه و کنار این شهر کم‌کم ساختمان‌های قدیمی با معماری‌های قدیمی و زیبا، جای خود را به آسمان‌خراش‌های سر به فلک کشیده با معماری رومی می‌دهند. اما در مرکز شهر هنوز می‌توان جاهایی را دید که از گذشته‌های دور برای ما به یادگار باقی مانده‌اند. در این گزارش به یکی از این جاذبه‌های دیدنی و خاطره‌انگیز، یعنی دکه کتاب خیام سر می‌زنیم.

دره ی پیازچال تهران در واقع نام دره ‌ای مرتفع در ارتفاعات البرز جنوبی است که دقیقا مشرف به شهر تهران می باشد. دره ی پیازچال از مسیر انتهایی مسیر کوهنوردی کلکچال تا قله‌ های دوقلوی آن و تا انتهای دره ی دارآباد و دو چشمه ی جاری کشیده شده ‌است. شاید برایتان جالب باشد تا بدانید که این دره تقریبا در تمامی ایام سال و حتی در فصل زمستان هم به نوعی سرسبز می باشد و از جمله مناطق چهارفصل تهران محسوب می شود.