دریاچه تار در داخل کوه و در ارتفاع ۲۵۰۰ متری از سطح دریا قرار دارد و از سمت شمال غرب به جنوب شرق نیز کشیده است. بیشترین طول این دریاچه لوزی شکل ۱٫۳ کیلومتر می باشد و به طور میانگین ۴۰۰ متر عرض دارد. حدودا مساحت این دریاچه ۳۶ هکتار بوده و در فصل های پر آب عمق آن به ۵۰ متر می رسد، اما در فصول کم آبی به ۴۰ متر هم می رسد. با حدود نیم ساعت پیاده روی از سمت شرق دریاچه تار، می توانید دریاچه ی دیگری به نام هویر را مشاهده کنید. مساحت این دریاچه حدود ۱۳ هکتار است و به طور میانگین دارای ۹۰۰ متر طول و ۱۵۰ عرض می باشد و توسط کوهی موسوم به کوه دوبرار از دریاچه تار جدا شده است. آنچه جالب است بدانید این است که دریاچه های تار و هویر مانند دو فرزند طبیعت هستند که در فاصله ی ۵۰۰ متری از هم قرار دارند و کوه های البرز از آنها میزبانی می کنند.
امروزه دریاچه وسیع و مصنوعی چیتگر نه تنها یکی از جاذبه های تفریحی شهر بزرگ تهران محسوب میشود، بلکه عنوان بزرگترین دریاچه مصنوعی کشور را هم از آن خود کرده است. این مجموعه تفریحی با وسعت 250 هکتار که 130 هکتار آن به خود دریاچه اختصاص دارد، در غرب تهران و منطقه 22 شهری قرار دارد. وقتی دریاچه چیتگر را برای خوشگذرانی انتخاب می کنید، دست بازی برای تفریح دارید؛ می شود یک راست به سراغ قایق های بزرگ و کوچک دریاچه بروید و در پهنه آبی پایتخت گردش کنید و یا به سراغ مرکز خرید شیک و لوکسش یعنی بام لند در شرق دریاچه بروید و پس از خریدی مفصل، دقایقی خوشمزه را در میان رستوران ها و کافه های متنوع آن بگذرانید.
درکه یکی از مناطق خوش آبوهوای ییلاقی است که در شمال شهر تهران قرار دارد. درکه با مسیری بکر برای کوهپیمایی و به دلیل نزدیکی به تهران یکی از بهترین مناطق برای طبیعتگردیهای یک روزه است. درکه در واقع ییلاقی است که در امتداد رودخانه درکه ایجاد شده است. آب و هوای خوب و جریان داشتن رودخانه درکه در آن باعث شده که این منطقه همیشه طراوت و تازگی خاصی داشته باشد.ورود امامزاده سید محمد والی که مقبرهشان نیز در همین روستا قرار دارد، باعث گرایش بیشتر مردم به زندگی در آن شد و هماکنون هم یکی از بزرگترین تفرجگاههای تهران بهشمار میآید. محله درکه هماکنون شامل خانههای ییلاقی و ویلاهایی است که باعث ایجاد کوچه باغهایی در میان آنها شده است و کوهنوردان باید از این کوچه باغها راه را طی کرده و به مسیر کوهنوردی برسند.
دربند پرطرفدارترین ناحیه ییلاقی شمال شهر تهران است، که با انبوهی از امکانات رفاهی، رستورانها و دسترسی نزدیک و آسان یکی از بهترین مناطق برای طبیعتگردیهای کوتاه است. دربند یکی از محلههای قدیمی تهران و از دهکدههای قدیمی شمیران و در شمال باغ سعدآباد واقع است. محله دربند از مناطق خنک و گردشگری تهران است. دربند در ارتفاع ۱۷۰۰ متری از سطح دریا قرار گرفته و آغاز یکی از راههای اصلی صعود کوهنوردان به البرز مرکزی است. کوره راهی از دربند آغاز و به آبشار دوقلو و پناهگاه شیرپلا ختم میشود.
امروز سری به یکی از قدیمیترین و مهمترین خیابانهای تهران زدهایم. خیابان ناصرخسرو از آن دسته جاهایی است که به غیر از مغازههای آن بهتر است گاهی هم نگاهی به بالای سر خود و یادگارهای زیبای به جای مانده از معماری دوران قدیم تهران بیندازید.خیابان ناصرخسرو یکی از خیابانهای قدیمی تهران است که در گذشته بخشی از ارگ سلطنتی بوده و تاریخ ساخت آن به سال ۱۲۸۵ برمیگردد. بعد از اینکه خندق جدید را حفر میکنند، خندق قدیمی را پر میکنند و این خیابان به دستور ناصرالدینشاه قاجار خیابان ناصریه نامگذاری میشود و بعدها نام آن به خیابان ناصرخسرو تغییر مییابد.
چندی پیش بود که یکی از دوستانم بعد از مدتها تصمیم داشت به ایران سفر کند. برای بازدید از تهران از من پرسوجوهایی کرد و دنبال مکانهایی برای گردش بود که کمتر در مجلهها یا وبسایتها به آن پرداخته باشند و تصمیم داشت محلهها و جاذبههایی را ببیند که بیشتر بوی مردم خود تهران را میدهد تا قطب گردشگری. اولین پیشنهاد من به او خیابان ولیعصر بود از محدوده پله اول تا پله هشتم. خیابان ولیعصر از دیرباز مورد توجه عموم بوده است، پارکها، کافهها و خاطرات قدمزدن در آن هیچگاه از ذهن مردم تهران پاک نخواهد شد. در این گزارش اختصاصی، شما را با محدودهی کمتر شناخته شده خیابان ولیعصر آشنا میکنیم تا در دنیای رنگ و نقاشی نیز کمی قدم بزنید.
خیابان لالهزار یکی از خیابانهای قدیمی شهر تهران است که از جنوب به میدان امام خمینی و از شمال به خیابان انقلاب منتهی میشود. در این خیابان بسیاری از تئاترها، رستورانها و سینماها وجود داشتند و بهنوعی محلی برای تفریح به شمار میرفت. خیابان لالهزار یکی از خیابانهای قدیمی و پرخاطره تهران است که بافت قدیمی آن هنوز هم حفظشده. لالهزار درگذشته پر رفتوآمد ترین خیابان تهران بود و وجود سینماها و تئاترهای زیاد در این منطقه، محلی مناسب برای گذراندن اوقات فراغت به شمار میرفت. خیابان لالهزار بهعنوان یکی از خیابانهای مرکزی تهران شناخته میشود و در اوایل عصر پهلوی بهعنوان نماد نوگرایی در ایران شناخته میشده است.
خیابان فردوسی یکی از خیابانهای اصلی و شمالی - جنوبی در تهران است که امسال یکی از تلخترین سالهای عمر خود را گذراند. اتفاقی که در چهارراه استانبول، یعنی تقاطع خیابان جمهوری و فردوسی رخ داد. ساختمان پلاسکو در حادثهای تلخ فرو ریخت و توجه همه را به سوی این قسمت از شهر جلب کرد. اما بخشهای دیگر این خیابان قدیمی هم حال و روز چندان خوشی ندارند. امروز با هم گشتی در خیابان فردوسی میزنیم تا با تاریخچه آن بیشتر آشنا شویم و با هم تصاویری از بافت تاریخی آن را ببینیم.
بازارگردی برای خیلی از ما حس و حال خوبی دارد. اینکه مبلغی اسکناس در کیفمان بگذاریم یا بی پروا در این مغازه و آن فروشگاه کارت بکشیم و محصولات موردعلاقه مان را خریداری کنیم شاید خیلیهایمان را هیجانزده کند و سر ذوق بیاورد. در این میان گروهی عشق پاساژ هستند و دوست دارند از مگامال های تهران خرید انجام بدهند. از پاساژ پالادیوم گرفته تا تیراژه و کوروش و…. اما گروهی دیگر از خریداران سنتی تر عمل کرده و گردش و خرید در بازارهای بزرگ پایتخت را به هر پاساژ جدید و قدیم دیگری ترجیح می دهند. قطب فروش لوازم خانه و آشپزخانه که با گردش در این راسته میتوانید وسایل مورد نظرتان را برای زندگی آینده تان یا خانه ی جدیدتان خریداری کنید.
خیابان پانزده خرداد که تا پیش از انقلاب اسلامی ایران، خیابان بوذر جمهری نام داشت یکی از مهمترین خیابانهای به جای مانده از تهران قدیم است. این خیابان بخشی از ارگ ناصری بوده است و هم اکنون یکی از پر رفت و آمدترین خیابانهای تهران است و طی سالیان گذشته به پیادهراه تبدیل شده است. در اطراف این خیابان بناهای تاریخی مهمی مثل کاخ گلستان، ساختمان رادیو تهران، ساختمان تاریخی بانک ملی، ساختمان تاریخی دادگستری، بازار رضا، بازار طلا، سبزه میدان، خیابان ناصرخسرو، ورودی بازار زرگرها، بازار عودلاجان، پامنار، مسجد شاه، تیمچه حاجبالدوله، کبابی نایب، مسلم و شمشیری و بسیاری مکانهای مهم دیگر واقع شده است.