شهر تاریخی سنگ بست دارای حصاری با ابعادی حدود ۴۰۰ در ۲۴۰ متر و خندقی به عرض ۱۰ متر و عمق فعلی ۲ متر دورتادور آن است و در مجموع هجده برج پیرامون شهر را احاطه کرده‌اند. تقسیمات فضایی داخل شهر در حال حاضر قابل تشخیص نیست.

روستای ریاب در دشت گناباد (در اراضی دشتی - دامنه‌ای) واقع شده است. روستای هدف گردشگری ریاب در ۳ کیلومتری غرب گناباد واقع شده و فاصله اندکی با قنات قصبه گناباد دارد. ریاب از جاده بین روستایی آغاز و به دسترسی‌ها در پایین‌ترین رده‌ها ختم می‌شوند.

کاروانسرای رباط شرف که در نزدیک شهر سرخس واقع است، یکی از عالی‌ترین نمونه‌های معماری در کاروانسراها است. این کاروانسرا به نوعی موزه‌ای از اجرکاری ایرانی است.

دریاچه بزنگان در بلندی‌های کپه‌داغ و در ۱۳۰ کیلومتری جاده مشهد-سرخس قرار دارد. مساحت این دریاچه آب شیرین، حدود ۸۰ هکتار است. دریاچه بزنگان تنها آبگیر طبیعی است که در استان خراسان وجود دارد.

دارالشفای دلویی از اماکن مذهبی روستای دلویی از توابع شهرستان گناباد به‌شمار می‌رود. این محل تا پیش از سال ۱۱۸۶ هجری قمری، منزل مسکونی شخصی به نام حاج محمد محسوب می‌شد. وی ۶ سال پیش از آن تاریخ، از پشت اسب افتاده‌ و یکی از دست‌هایش فلج شده‌ بود.

آرامگاه بابا لقمان منسوب به بابالقمان سرخسی، عارف مشهور سده چهارم است. این آرامگاه از جاهای دیدنی سرخس به شمار می‌رود و بنایی عظیم و آجری در این شهرستان است. این بنای آجری در فاصله بسیار کمی از مرز ایران و ترکمنستان قرار دارد.

امامزاده احمد بیمرغ در ۳۵ کیلومتری شرق گناباد و در نزدیکی روستای بیمرغ قرار دارد. بقعه با طرح و نقشه هشت‌ضلعی و گنبدی بر فراز آن، در میان محوطه‌ای مشجر جای گرفته است. بر دیوار فضای داخلی بنا، کتیبه‌ای قرآنی به چشم می‌خورد که به خط ثلث نگارش شده است.

ویرانه‌های موسوم به قلعه گبر حصار در شمال شرق روستای خضر بیک بخش کوهسرخ در حدود ۲۷ کیلومتری شمال غرب ریوش واقع شده و از جمله مناطقی است که از دیرباز مسکن و مأوای اسلاف اهالی کاشمر بوده‌ است.

زیارتگاه قدمگاه در فاصله ۲۴ کیلومتری شرق شهر نیشابور و در شهر قدمگاه قرار دارد. در این زیارتگاه قطعه سنگ مربع سیاه رنگی وجود دارد که روی آن نقش فرورفته‌ای از جای پای انسان دیده می‌شود. این سنگ، امروزه در داخل بقعه، سمت قبله و در ارتفاع یک متری روی دیوار نصب شده است.

آرامگاه فضل ابن شاذان از جاهای دیدنی نیشابور به شمار می‌رود و بنایی تمام آجری در روستای فضل، در پنج کیلومتری جنوب شرق نیشابور است. گورستانی اطراف آرامگاه را گرفته است که به احترام صاحب آرامگاه، بهشت فضل نامیده می‌شود. مقبره، گرچه مربوط به دوره تیموریان است و گنبد زیبایی با کاشی‌های آبی دارد، آن‌قدر در طول سال‌ها مورد بازسازی قرار گرفته است که دیگر اثری از قدمت در آن دیده نمی‌شود.