دروازه تهران قدیم یا دروازه قدیم تهران نام در انتهای خیابان تهران قدیم (میدان هاشمی) شهر قزوین واقع شده و از بناهای دوره قاجاریه است که در سال ۱۳۴۷ خورشیدی مرمت و کاشیکاری شد.شهر قزوین در نیمه قرن سوم هجری قمری دارای ۷ دروازه بوده است که امکان ورود به شهر را فراهم میساختند. در دوره قاجاریه ۹ دروازه در گرداگرد قزوین وجود داشتند که با حصار پیرامون شهر به یکدیگر میپیوستند و عبارت بودند از پنبه ریسه، راه (درب) کوشک، شیخآباد، رشت، مغلاوک، خندقبار، شهزاده حسین، مصلی و تهران که هماکنون از میان آن بناهای باشکوه، تنها دو دروازه و راه کوشک باقی مانده و بقیه در اثر خیابانکشیها و عدم توجه به مرور زمان ویران شدند.
حسینیه و خانه امینی ها، از خانههای زیبا و اعیانی قزوین است که توسط حاج محمد رضا امینی از اعیان تجار قزوین در غرب رودخانه دزج ساخته شد.عدها در زمان پهلوی اول رودخانه پر شده و خیابان مولوی به جای آن احداث شد. حسینیه امینیها از جمله نمونهای کامل و زیبا از خانههای قزوین است که امروزه به عنوان حسینیه تغییر کاربری داده شده و شاهد سرزندگی و حیات را در این خانه تاریخی هستیم.
دروازه درب کوشک در انتهای خیابان آزادی (نادری) شهر قزوین قرار دارد و متعلق به سال ۱۲۹۶ هجری قمری است که در زمان حکومت شاهزاده عضدالدوله، کاشیکاری شده است.شهر قزوین در نیمه قرن سوم هجری قمری دارای ۷ دروازه بوده است که امکان ورود به شهر را فراهم میساختند. در دوره قاجاریه ۹ دروازه در گرداگرد قزوین وجود داشتند که با حصار پیرامون شهر به یکدیگر میپیوستند و عبارت بودند از پنبه ریسه، راه (درب) کوشک، شیخآباد، رشت، مغلاوک، خندقبار، شهزاده حسین، مصلی و تهران که هماکنون از میان آن بناهای باشکوه، تنها دو دروازه تهران و راه کوشک باقی مانده و بقیه در اثر خیابانکشیها و عدم توجه به مرور زمان ویران شدند.
پارک جنگلی باراجین یا پارک جنگلی فدک در منطقه باراجین شهر قزوین واقع شدهاست. این بوستان با مساحت ۱۵۰۰ هکتار از بزرگترین پارک جنگلیهای کشور محسوب میشود. قله مردمی، رودخانه ارنزک، دسترسی آسان و اشراف به شهر قزوین را میتوان از ویژگیهای بوستان باراجین دانست. این بوستان به وسعت ۱۵۰۰ هکتار در ارتفاعات شرقی مشرف بر دره رودخانه فصلی ارنزک که از دو کیلومتری شمال قزوین آغاز میشود، قرار دارد و یکی از نقاط خوش آب و هوا و از تفرجگاههای دیرینه مردم شهر قزوین است. پارک باراجین پذیرای شهروندان و گردشگران در فصول مختلف سال، به خصوص بهار و تابستان است.
بازار قزوین دارای چهار در است؛ در شمالی به تیمچهی سرباز، در جنوبی به تیمچهی سرپوشیده، در شرقی به سرای وزیر و در غربی به چهارسوقی کوچک باز میشود. مهمترین بخشهای مجموعهی بازار قزوین شامل مسجد النبی، کاروانسرای سعدالسلطنه، سرای وزیر، سرای حاج رضا، سرای رضوی، سرای خوش نویسان قزوین، تیمچه سرباز، تیمچه سرپوشیده، تیمچه حاج سید کاظم، تیمچه درویش مهدی، تیمچه حاج محمدتقی، سرای شاه، سرای نقدعلی، سرای حاج محمدباقر، سرای دالان دراز، سرای ضرابخانه، سرای نگار السلطنه، سرای بهشتی، بازار قیصریه، گرمابه سعدیه، گرمابه رضوی و حیاط قهرمانی است.
آرامگاه حمداله مستوفی مربوط به دوره ایلخانی است. این اثر در تاریخ ۲۰ بهمن ۱۳۱۸ با شمارهٔ ثبت ۳۳۲ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.حمدالله، یا حمد بن تاجالدین ابیبکر بن حمد بن نصر مستوفی قزوینی، نام کامل مورخ، شاعر و نویسنده قرن هشتم است.وی از خاندان مستوفیان قزوین است که مدتها متصدی حکومت آن شهر بودند. پدر حمدالله و نیز خود او با عنوان «مستوفی» در دستگاه ایلخانان خدمت میکردند و حمدالله خود از نزدیکان خواجه رشیدالدین فضلالله بود و پس از او نیز همچنان سمت خود را در کارهای دیوانی حفظ نمود
آب انبار سردار بزرگ گنبدی بلند و آجری دارد که نورگیرهایی روی بدنهی آن طراحی شدهاند و در بالای گنبد نیز، مخروطی کوچک از کاشی فیروزهای قرار دارد. ارتفاع بلندترین قسمت این سازه تا کف، حدود ۲۸.۵ متر برآورد میشود. به جز بادگیر مرکزی، چهار روزن مشبک دیگر برای تهویه در گنبد آبانبار طراحی کردهاند. در دو سمت ورودی آبانبار سردار بزرگ، با سکوهایی سنگی برای نشستن و استراحت مواجه میشوید.
آبشار دومانچال یکی از آبشارهای زیبای استان قزوین است که به نام آبشار وَرچُر نیز نامیده میشود. آبشار دومانچال با آبشار ورچر در شمال شرقی روستای رزجرد در فاصله ۲۵ کیلومتری جاده قزوین به الموت قرار دارد. پس از عبور از روستا به سمت گردنه الموت، میباید وارد اولین مسیر خاکی سمت راست شد که پس طی مسیری در حدود سه ساعت و به صورت پیاده، دره آبشار رؤیت میشود. این منطقه دارای زیبایی و لطافت فراوان میباشد. در پایین دره و اطراف آبشار، گونههای گیاهی متنوعی همچون بید، سرو کوهی، تمشک، گون، خاکشیر، سرخس، پونه و بادام وحشی میرویند.