در گذر شاهراه ارتباطی شمال به جنوب در نواحی بخش مرکزی,شهرستان دلیجان واقع شده است در فاصله ۱۴۵ کیلومتری از مرکز استان مرکزی دهستان هستیجان قرار دارد . کهن سرزمینی که نامش خود گواهی است گویا بر تاریخ هزاران ساله اش که گذشتگان بس دور را به اکنون پیوند می دهد. هستیجان نام گرفته از هستیا نام یکی از خدایان افسانه ای الهه آتش که در آیین زرتشتی نگاهبان آتش مقدس آتشکده ها بوده است.

فروشگاه اینترنتی سیتی مهر شما را به دیدن این مکان زیبا دعوت می‌کند.

آتش کده هایی که با طلوع خورشید اسلام به بتخانه های میراث تاریخ پیوسته اند. آتش کده آتشکوه متعلق به دوره ساسانی است. سه پرستگاه که اینک در سرزمین محلات و دلیجان قرار دارند نشانگر مسلک نیاکان این مرز و بوم به آیین زرتشت در ناحیه هستیجان و مناطق پیرامونش می باشند. هستیان الهه آتش است بر باور مردم این دیار که به دیو شهرت دارد ولی نامش رازدار تباری بس کهن است. آشیان پر مهر و خاک کیمیاگون هستیجان آن گونه های گیاهی و جانوری را در بردارد بگونه ای که هستیجان پناهگاه حیات وحش و منطقه حفاظت شده موته اعلام کردند.

همچنین در سال ۱۳۴۶ سازمان شکاربانی و نظارت بر صید این منطقه را به مناطق قرق شده تقسیم کرد و سازمان حفاظت محیط زیست این منطقه را پناهگاه حیات وحش ایران نام نهاد . ۳۰۰ گونه گیاهی که ارزش دارویی، صنعتی و گیاهی دارند در منطقه هستیجان شناسایی شده است. دهستان هستیجان دارای قدمت بالای تاریخی است و به گردشگرانی که به شهر دلیجان سفر میکنند, پیشنهاد میشود.

این دهستان در جنوب شهر دلیجان و در نزدیکی معدن طلای موته در استان اصفهان واقع شده و شامل ۱۳ پارچه آبادی است. این منطقه متشکل از روستاهایی است نه چندان بزرگ. به ترتیب جمعیت قالهر، رباط ترک، هستیجان، سینقان، مزوش، درب جوقا، فرنق، شانق ، توت، دوریدان، دوزیا و روستاهای خالی از سکنه چهار باغ و محمودآباد می‌باشند. این ۱۳ آبادی تقریبا” در کنار جاده اصفهان به تهران قرار دارند که روستای رباط ترک به جاده متصل می‌باشد. بزرگ‌ترین روستای منطقه قالهر و دومین روستای بزرگ رباط ترک است. چند روستا از این منطقه هنوز به زبان راجی حرف می‌زنند.