کاروانسرای سرایان در داخل شهر سرایان و در محدوده‌ی بافت تاریخی شهر واقع شده است. در گذشته، این کاروانسرا به‌همراه چند بنای دیگر از جمله آب‌انبار، مسجد، حمام و بازار، مجموعه‌ای شهری را تشکیل می‌دادند.

کاروانسرای سرایان مربوط به دوره صفوی است و در سرایان، میدان کوثر واقع شده است و به رباط شاه عباسی نیز مشهور است می‌باشد، به روش دو ایوانی ایجاد گشته است و شامل محوطه های معماری مختلفی از جمله سردر ورودی ، صحن ، حجره های متعدد ، ایوان ، انبار ، فضای خدمات و اصطبل شتران می باشد که امروزه به موزه مبدل گشته است.

در ساخت بنای کاروانسرا از شیوه دو ایوانی استفاده شده است ,  فضاهای معماری آن عبارتند از : سردر ورودی که واقع در ضلع جنوبی است و دارای طاق جناغی و تزئینات کاربندی در زیر طاق می باشد . پس از ورودی فضایی شبیه هشتی قرار دارد که در مقابل به طور مستقیم به صحن بنا و در دوطرف به اطاقهای فرعی منتهی می شود.

صحن بنا که در مرکز آن واقع شده در اطراف خود دارای حجره های متعددی برای سکونت و استراحت کاروانیان است .

در مقابل ایوان ضلع ورودی یعنی در ضلع شمال صحن ، ایوان دیگری وجود دارد با طاق جناغی و تزئینات کاربندی زیر سقف ایوان ، در گوشه صحن در هر چهارطرف راهروهایی تعبیه شده که به قسمتهای مختلفی که در پشت ایوان یا حجره ها واقع شده اند ، راه دارند .

این فضاها بیشتر شامل انبار و فضاهای خدمات است و در گوشه شمال غربی راهرویی وجود دارد که به اصطبل بنا منتهی می شود .

قسمت مرکز صحن نسبت به سطح جلو حجره ها و ایوانها گودتر است که این به دلیل سهولت در بارگیری یا پایین گذاشتن بار اسب ها و شترها است .

و مصالح به‌‌کار رفته در آن بیشتر شامل آجر می‌شود. این کاروانسرا که با نام رباط شاه‌عباسی نیز شناخته می‌شود، در تاریخ ۱۰ خرداد ۱۳۸۲ با شماره‌ی ثبت ۸۷۳۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسید. 

موزه صنایع دستی و مردم‌ شناسی سرایان نیز در محل شترخانه کاروانسرای سرایان راه‌اندازی شده است و مجموعه آن شامل لوازم زندگی مردم منطقه در گذشته و صنایع دستی قدیمی همچون ابریشم‌بافی، شال‌بافی و چاقوسازی می‌شود.