
چنار خونبار زرآباد درختی است که هر سال ظهر عاشورا از آن مایع رنگینی به مانند خون تراوش میکند، عباراتی که باعث شده، این درخت در کنار قلعه الموت به جاذبهای مشهور تبدیل شود. این چنار در زیارتگاه امامزاده علی اصغر زرآباد قرار دارد. همه ساله گردشگران بیشماری از اقصی نقاط دنیا برای دیدن این پدیده به زرآباد سفر می کنند. گفتنی است پدیده چنار خونبار قدمت تاریخی دارد این پدیده از زمان شاهسلطان حسین صفوی به این سوی شناخته شده بود و در دوره قاجاریه شهرت بسیاری پیدا کرد. از همان سالها در خصوص واقعی بودن یا غیر واقعی بودن این پدیده گفتگوها و مطالعات زیادی صورت گرفته، اما خون یا صمغ، هر چه که باشد جاذبهای است که زرآباد و درختش را به مکانی دیدنی در الموت تبدیل کرده است.
موقعیت جغرافیایی چنار خونبار زرآباد:
درخت چنار خونبار زرآباد در روستای زرآباد در منطقهی الموت در شهر قزوین واقع شده است. این چنار کهن در ایام محرم به دلیل رخ دادن اتفاقی خاص، مورد توجه همگان، به ویژه عزاداران حسینی قرار دارد. این درخت مشهور در کنار امامزاده علی اصغر (ع) قرار گرفته است.
سیر تاریخی و فرهنگی چنار خونبار زرآباد:
چنار خونبار زرآباد هر سال در سحرگاه روز عاشورا صمغی قرمز رنگ مشابه خون بدن انسان از تنهی خود ترشح مینماید که همین موضوع توجه همگان را برانگیخته است و این سوال را مطرح میکند که چه چیزی موجب میشود هر سال دقیقا در چنین روزی چنین چیزی اتفاق بیافتد. همین موضوع سبب شده است که این درخت با ارتفاع 30 متری و قطر 10 متری خود به مکانی مقدس برای همگان به ویژه اهالی روستا تبدیل گردد. البته با آزمایشهای انجام شده بر روی این مایع، نتایجی به دست آمده که بیان میکند این مایع قرمز رنگ از لحاظ شیمیایی هیچ وجه اشتراکی با خون انسان ندارد، بلکه تنها مادهی صمغگونهای است که برخلاف سایر صمغها و شیرهی درختان پس از جریان یافتن و زمانی که خشک میشود و به رنگ قرمز در میآید.

مطالعهای در تاریخ نشاندهندهی این است که پدیدهی درخت چنار خونبار به دورهی صفویه برمیگردد. اسناد مکتوب که همگی آنها به دوران قاجار تعلق دارد، حاکی از شهرت پدیدهی چنارِ خونبار در دوران صفویه بهویژه در دورهی شاه سلطان حسین است. یکی دیگر از نکات قابل توجه این درخت که جا دارد حتما به آن اشاره شود این است که با توجه به تغییر ماههای قمری در هر سال، تراوش مادهی سرخ رنگ از درخت چنار زرآباد هم چنان مانند همیشه در روز عاشورا اتفاق میافتد. این موضوع به ویژه در زمانی که ماه محرم در فصلهای سرد سال قرار میگیرد از عجایب به شمار میآید. بد نیست بدانید طبیعت این درخت ایجاب میکند که این صمغ تنها در روزهای گرم تراوش شود. با توجه به هوای سرد این منطقه که در این ایام ممکن است به چند درجه زیر صفر هم برسد، تراوش صمغ در این هوای سرد موضوع بسیار عجیبی است.
حال مثل همیشه گروهی با این موضوع مخالف بوده و دنبال دلیلی علمی برای آن میباشند و اعتقاد دارند که این موضوع یک اتفاق کاملا طبیعی و خود به خودی بوده و هست. اما اهالی این روستا که سخت در پی انکار آنان هستند، عقیده دارند که در روز عاشورا این درخت هم برای شهادت سالار شهیدان خون گریه میکند. در پایان این که یکی دیگر از عجایب درخت خونبار زرآباد این است که بسیاری از افراد که در این روز از نزدیک شاهد چکیدن خون از شاخسارهای این درخت بودهاند این ادعا را داشتهاند که خونی که از شاخههای این چنار داغدار میچکد گویی معطر به عطر گلهای بهشتی است.
حال، مردم هر سال با اداب و رسومی خاص به زیارت این درخت مقدس رفته و با گرفتن پارچههایی سفید در زیر آن تمنای قطره خونی را میکنند، تمنایی عاشقانه که تمامی ندارد. ترواش صمغی قرمز مشابه خون انسان با بویی که گویی معطر به عطر گلهای بهشتی است، هر سال و در روزی مشخص و معین که گاه با طبیعت گرم درخت نیز ناسازگار است نشان دهندهی چیزی جز عظمت کار خدا نیست. علاقه مندان می توانند از این مکان زیبا دیدن کنند.












ثبت دیدگاه
0 دیدگاه