کاروانسرای سنگی به ترکی (داش کاروانسراسی) در جاده کمربندی زنجان-میانه روبروی ایستگاه قطار زنجان واقع شدهاست. قدمت این کاروانسرا به دوره صفویه باز میگردد و هماکنون به عنوان رستوران سنتی مورد استفاده است. پلان این کاروانسرا به سبک چهار ایوانی است، حجرههای آن در یک طبقه قرار گرفتهاند و سقفها از نوع قوسی هستند. استفاده از سنگ به عنوان مصالح اصلی در ساخت کاروانسرا باعث شدهاست که این بنا با عنوان کاروانسرای سنگی و در زبان محاوره ای داش کاروانسرا معروف شود.
این گرمابهی سنتی در بازار زنجان، کوچه سقالر واقع شده است. روزهای شنبه گرمابه مختص بانوان است و در سایر روزها به آقایان اختصاص دارد. در قسمت مرکزی این فضا گنبد بزرگ بر جرزهای جانبی استوار شده و در مرکز این گنبد نیز یک نورگیر قرار گرفته که در سه جانب آن (شرقی، جنوبی و غربی) بر روی ساق گنبد سه نورگیر کوچکتر تعبیه شده است. این بنا از ساروج ساخته شده و دارای یازده ستون است که به جای بتون داخل آنها سرب ریخته شده تا مانع از تخریب بنا شود.
کاروانسرای دخان که در جنوب بافت قدیمی زنجان قرار دارد، کاروانسرایی درون شهری محسوب میشود. این کاروانسرا یادگاری از دوران قاجار است و در فاصله 150 متری از دروازه شرقی بازار قرار دارد. کاروانسرای دخان توسط شخصی به نام حاج علی قلی بنا و به شیوه 2 ایوانی با رواقهایی در چهار جهت ساخته شده است. وجه تسمیه این کاروانسرا از آنجا نشات میگیرد که در روزگاران گذشته به دلیل توزیع و عرضه توتون، تنباکو و دیگر محصولات مرتبط، نام دخانیات را بر آن نهادند.
دژمنده یا شهر زیرزمینی خوئین یک مکان زیرزمینی بی نظیر در روستای خوئین از توابع استان زنجان است که دارای دالان طولانی زیر زمینی است که اطاقهای متعددی در آن وجود دارد و تصویر بازارچه و محلهای را به ذهن متبادر میکند که گویی در زمانهای خاصی مردم از آن به عنوان محل اختفا یا پناهگاه استفاده میکردهاند. این پناهگاه زیرزمینی در عمق تقریبی ۴ متر از سطح زمین ایجاد شده است.
قلعهای کهن به قدمت مادها و از نظر برخی باستانشناسان به قدمت حکومت هخامنشیان، در شهرستان ماهنشان از توابع استان زنجان و در کنار رود قزل اوزن قرار گرفته که در بین مردم به کهندژ نیز شهرت یافته است. عمارتی که به نظر میرسد تا قرن ۵ هجری مورد استفاده قرار میگرفت و به دلیل کاربری دفاعی، نگهداری آذوقهی مردم و احتمالا سکونت مردم، در دل کوهی از جنس خاک سفت و سخت احداث شده و یکی دیگر از جاذبههای گردشگری زنجان است.
مجموعه تفریحی و کوهستانی ائل داغی زنجان یا مجموعه تفریحی گاوه زنگ زنجان یکی از مراکز تفریحی و گردشگری زنجان است که در بزرگراه ۲۲ بهمن، انتهای جاده گاوازنگ قرار دارد. مجتمع ائل داغی در شمالی ترین نقطه زنجان و در دامنه کوه گاوازنگ قرار دارد. این مجموعه در کمترین فاصله از مرکز شهر زنجان قرار داشته و راه دسترسی به تمام امکانات رفاهی را نیز دارد.
یکی از عجیبترین دیدنیهای ایران، منطقه ماهنشان در استان زنجان است. جایی که پدیدههای طبیعی خاصی به نام هود (Hoodo) وجود دارد که در ایران به نام دودکشهای جن معروف هستند. دودکشهای جن، این جاذبههای دیدنی، در بیست کیلومتری شهر ماهنشان و ۱۵۰ کیلومتری مرکز استان یعنی زنجان قرار دارند. شهرستان ماهنشان، یکی از شهرستانهای استان زنجان و شهر ماهنشان مرکز این شهرستان است. این شهر در فاصله ۱۱۳ کیلومتری غرب زنجان قرار گرفتهاست. مرتفعترین قسمت این شهرستان کوه بلقیس با ارتفاع ۳۳۰۰ متر است که خاستگاه کمیابترین گونههای گیاهان دارویی به شمار میرود.
معروفترین و پر آب ترین رودخانه شهرستان خلخال است که در قسمت غربی شهرستان خلخال و در بخش خورش رستم از شمال به جنوب در جریان بوده و بعلت ارتفاع نسبتا زیاد روستاهای اطراف آن ، استفاده از آب آن برای اغلب روستاها میسر نیست . این رودخانه از ارتفاعات کردستان سرچشمه می گیرد که پس از گذر از مسیر های پر پیچ و خم کردستان و آذربایجان شرقی به حوزه خلخال وارد شده و پس از گذر از آن به سد منجیل میریزد که در ادامه با نام سفید رود به دریای خزر می ریزد .اخیرا مسأله حقابه استان اردبیل از قزل اوزن در استان اردبیل مطرح شده که امیدواریم مردم منطقه خلخال به حق واقعی خودشان برسند.
روستای شیت از توابع بخش چورزق شهرستان طارم در استان زنجان میباشد. روستای شیت از روستاهای نمونه گردشگری و دارای ظرفیتهای زیبا و طبیعی است. روستای سرسبز شیت روستایی کوهستانی است که در بخش شمالی استان زنجان واقع شدهاست. فاصله این روستا تا مرکز استان در حدود ۱۲۶ کیلومتر و تا نزدیکترین شهر (چورزق: مرکز بخش) ۸ کیلومتر و تا مرکز شهرستان (آب بر) ۳۸ کیلومتر است. این روستا با قدمت ۵۰۰ ساله، در حال حاضر دارای ۲۴۰ خانوار و قریب به هزار نفر جمعیت دارد.
شهر سُلطانیه یکی از شهرهای استان زنجان است که در ۴۳ کیلومتری شهر زنجان واقع است. گنبد سلطانیه و مقبرهٔ اولجایتو در این شهر قرار دارند. از دیگر آثار تاریخی این شهر می توان به آرامگاه ملا حسن کاشی و خانقاه حسام الدین حسن چلبی (معروف به چلبی اوغلی) اشاره کرد. گنبد سلطانیه مقبرهٔ اُلجایتو است که در ۱۳۰۲ تا ۱۳۱۲ میلادی در شهر سلطانیه (پایتخت ایلخانیان) ساخته شد و از آثار مهم معماری ایرانی و اسلامی از شیوه معماری آذری به شمار می رود.