شهرستان ماه نشان دریاچه ای دارد که محلی ها آن را «پری» می نامند . شاید در گذشته اهالی این منطقه، در دریاچه «خندقلو» پری دیده اند که این نام را برای آن برگزیده اند. استان زنجان محل گذر مسافران زیادی است؛ اما کمتر کسی در آن بهمدت طولانی توقف میکند و از رد پای جن و پری در این استان باخبر است. شهرستان ماه نشان، جایی که افسانه های جن و پری بر دل کوه و دریاچه نشسته اند، در ۱۱۳ کیلومتری شهر زنجان قرار دارد و شاید نامش کمتر به گوش مسافران این استان خورده باشد.دریاچه «پری» در دهستان «اوریاد» شهرستان ماهنشان و در 152 کیلومتری شهر زنجان و 45 کیلومتری شهر ماهنشان قرار دارد. دسترسی به دریاچهی «پری» از جادهی ماهنشان به روستای سهند سفلی و علیا، قاضی کندی، حسنآباد و پری امکانپذیر است. دریاچه در 2 کیلومتری شمال شرقی روستای پری واقع است.
خانه ذوالفقاری زنجان یا عمارت ذوالفقاری، بنای ارزشمند، با سبکی متاثر از الگوهای معماری غربی و با حفظ سنتهای معماری ایران قدیم به مساحت ۱۱۷۶ متر مربع، در ۲ طبقه ساخته شده است و در گذشته شامل حصار، سر در ورودی، حیاط و بخش مسکونی و اداری بوده است. طبقه همکف بخش اداری و دفتری عمارت محسوب میشده است و طبقه اول به بخش مسکونی اختصاص داشته است. مصالح به کار رفته در بنا، خشت، آجر و سنگ و پوشش سقف خانه از نوع شیروانی است.
این بنا به دستور مرحوم حاج علی اکبر خان توفیقی، اولین شهردار زنجان، همزمان و به سبک معماری خانه توفیقی احداث گردیده است و به دلیل واگذاری این عمارت به آقای بهمنی این خانه به ایشان منتسب شده است. بنای فوق الذکر به سبک خانه های قدیمی زنجان ساخته شده و شامل قسمتهای اندرونی و بیرونی می باشد قسمت بیرونی تالاری مشرف به حیاط عمارت می باشد، کف اتاقها 65 سانتیمتر از کف کوچه بالاتر قرار گرفته اند.
خانه خدیوی از جمله خانه های تاریخش شهر زنجان است که همچنان کاربری مسکونی دارد و در اختیار مالک آن (آقای خدیوی) است؛ این خانه تاریخی از جمله بناهای زیبا و با تزئینات حائز اهمیت است که در نزدیکی موزه رختشوی خانه و خانه ذوالفقاری در محلهای معروف به «دالان آلتی» در شهر زنجان واقع شده است.بنای خانه خدیوی را می توان یک نمونه کامل از نظر تزئینات دانست که در اوائل پهلوی در استان زنجان ساخته شده است. از جمله تزئینات این بنا می توان به آجرکاریهای نما ، گچ بریهای زیبا و ستونها و نماها، لمبه کاری با نقوش متنوع ، وجود ایوان که برروی شش ستون چوبی با پوشش گچی استوار گردیده و همچنین په وجود نرده های تزئینی اشاره کرد.
حمام حاج داداش یکی از قدیمیترین بناهای تاریخی شهر زنجان است که در بازار قدیمی شهر زنجان و روبروی مسجد میرزایی واقع شده است. این بنا تنها حمام ستون سنگی زنجان میباشد که گنبد اصلی آن بر روی چهار ستون سنگی قرار گرفته است. گفته میشود این ستونها در زمان خود توسط هنرمندان همدانی تراشیده شده است. زیباترین بخش این حمام تاریخی، فضای بینه آن است. در این قسمت طاق اصلی بر روی چهار ستون سنگی مزین به سرستونهای مکعبی شکل و بدنه مارپیچی قرار دارد. این بنا حدود ۱۰۰ سال پیش ساخته شده اما نام بانی این حمام مشخص نیست اما به گفته اهالی محل این مکان توسط فردی به نام حاج داداش بنا شده و از همان زمان این حمام با نام حاج داداش خوانده میشده است.
مسجد حسینیه اعظم از نظر جغرافیایی در جنوبیترین منطقه شهر زنجان، بین مدارهای ۳۶ و ۳۷ درجه شمالی و نصف النهارهای ۴۸ و ۵/۴۹ درجه شرقی واقع شده است. قدمت این مکان به حدود یک قرن پیش میرسد، این حسینه توسط دو فرد به نامهای حاج میرزا محمد نقی و حاج میرزا بابایی وقف شده است. این حسینه هر سال در روز ۸ ماه محرم اقدام به برگزاری دسته عزاداری میکند.
غار کتله خور غاری است خشکی آبی که در استان زنجان، شهرستان خدابنده و در ۸۰ کیلومتری جنوب قیدار و ۱۷۳ کیلومتری شمال همدان و ۴۱۰ کیلومتری تهران و ۵ کیلومتری شهر گرماب واقع است. در بعضی مناطق غربی ایران به کوه کم ارتفاع کَتَله می گویند و احتمالاً وجه تسمیه این غار نیز همین است که در یکی از این کوه ها قرار گرفته است و خورشید از پشت آن طلوع می کند و به جای کتله خورشید به آن کتله خور می گویند.
احتمالا تا به حال تصاویری از کوه ها و خاک های رنگی را دیده باشید که کشورهای خارجی جزو جاذبه هایشان آن را معرفی می کنند اما جالب است بدانید که نمونه ای فوق العاده از این مناطق در کشور خودمان وجود دارد. یکی از شگفت انگیزترین پدیده های طبیعی ایران تپه های آلا داغ لار یا کوه های رنگی می باشند که در مسیر زنجان به ماهنشان در استان زنجان قرار گرفته اند. مناظر این تپه ها به قدری خارق العاده است که ممکن است برای لحظه ای تصور کنید که در روی کره دیگری راه می روید.
پل میر بهاء الدین مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان زنجان (شهر زنجان در ابتدای جاده بیجار)، روی رودخانه زنجان رود واقع شده است. این پل توسط یکی از خیرین شهر زنجان به نام حاج میر بهاء الدین در زمان ناصر الدین شاه قاجار احداث گردیده است. پل تاریخی میر بهاء الدین یکی از آثار تاریخی شهر زنجان، دارای تزئینات زیبایی است که چشم هر بیننده ای را نوازش می دهد. در گذشته این پل به همراه پل های اطراف، محل ارتباط شهر با مزارع و باغ های سرسبز و حاشیه شهر زنجان با تعدادی از مناطق و شهرهای همجوار بوده است.
پیست اسکی پاپایی در استان زنجان واقع است. این پیست با وسعت 80 هکتار تنها پیست اسکی استاندارد در استان زنجان است که با شیب تند و کم نظیر 35 درجه ای در میان 30 پیست اسکی کشور جای دارد. این پیست ظرفیت پذیرش پنج هزار گردشگر را دارد و در روزهای تعطیل گردشگران برای ورزش های اسکی ، اسنوبرد ، صحرانوری ، سرعت و حتی برف بازی به این منطقه سفر می کنند. ارتفاع پایه پیست پاپایی از سطح دریا 2 هزار و 580 متر است و در بالاترین نقطه پیست به 3 هزارمتر می رسد.