قلعه اسماعیلیان یکی از قلعه‌های معروف فرقه اسماعیلیان به ‌شمار می‌رود. در زمان سلجوقیان که اسماعیلیان بر طبس مسلط شدند، قلعه‌های محکمی در کوه‌های پیرامون آن بنا کردند. قلعه‌ اسماعیلیان طبس که از یادگارهای همان دوره محسوب می‌شود، بر فراز کوهی در مجاورت روستای خراوان احداث شده است. دورتادور قلعه را کوه‌ها دربرگرفته‌اند و هیچ افق بازی وجود ندارد. از چهار آب‌انبار درون قلعه، تنها یکی سالم باقی مانده و فقط پوشش گنبدی وسط آن از بین رفته است.

آبشار هنگر در شمال شهر شوسف و در شهرستان سربیشه قرار دارد. این آبشار یکی از زیباترین آبشارهای استان خراسان جنوبی به شمار می‌آید که متشکل از چند آبشار کوچک است. در اطراف آبشار هنگر شاهد مناظر زیبایی خواهیم بود که گردشگران زیادی را به خود جذب کرده است. این آبشار در تمام فصول سال جاری است و هرساله میزبانی گردشگران داخلی و توریست‌های خارجی را عهده‌دار می‌شود. اگر به طبیعت علاقه‌مندید بازدید از این آبشار زیبا را فراموش نکنید..

از خراسان‌جنوبی، در شهرستان فردوس مدرسه‌ علمیه‌ای وجود دارد که قدمت آن به اواخر دوره صفویه برمی‌گردد. نام بانی مدرسه علیا میرعلی بیک است که در اواخر دوره صفویه در فردوس آن را بنا کرده است. تا پیش از زلزله، این مکان مورد استفاده طلاب بود. معماری این مدرسه در نوع خود کم‌نظیر و نمای ورودی آن بسیار زیبا است. مدرسه دارای چهار ایوان است و در سه ضلع آن نیز حجره‌های طلاب ساخته شده‌اند.

در فاصله ۲۴۰ کیلومتری از طبس بعد از روستای نایبند و به فاصله ۱۰ کیلومتر به سمت راور، چشمه ای کوچک به نام آبگرم دیگ رستم وجود دارد که آبی گوگردی در آن جریان دارد. درجه حرارات آب چشمه آنقدر بالاست که بیشتر از چند ثانیه نمی توان دست را در آن نگه داشت. درست در کنار این چشمه سبز و سوزان ، چشمه دیگری می جوشد که آب آن سفید رنگ و کاملا خنک است . به علت حرارت و املاحی که این آب دارد از آن برای رفع دردهای رماتیسمی و آب درمانی استفاده می کنند.

آبشارهای دره سبزرود سرایان در موقعیت جغرافیایی E5829 N3401 در استان خراسان جنوبی واقع است. آبشارهای دره سبزرود در ۳۵ کیلومتری شمال شهرستان سرایان یکی از محل های بسیار جالب و ییلاقی است که جهت کوهپیمایی و صخره نوردی مکان مناسبی است. شهرستان سرایان در چهل کیلومتری جنوب شرق فردوس واقع گردیده است و در گذشته یکی از بخش های شهرستان فردوس بوده ولی بر طبق تقسیمات جدید، جزو استان خراسان جنوبی محسوب می شود.

برای علاقه مندان به ماجراجویی و گذر از میان راه های صعب العبور همراه با هیجان آبشار تفتو گزینه مناسبی خواهد بود. منطقه ی بکری که آبشار آن به وسیله قندیل های آهکی تزیین شده است. آبشار تفتو در 5 کیلومتری روستای اصفهک و در فاصله 35 کیلومتری شهر طبس در دره‌ای منتهی به پایین دست سدکریت در استان خراسان جنوبی قرار دارد. وجود این آبشار در قلب عرصه های بیابانی خراسان جنوبی زیبایی خارق العاده ای به طبیعت منطقه بخشیده است. برای رسیدن به آبشار پلی فلزی ساخته شده است.

مدرسه «حبیبیه» یکی از قدیمی ترین مدارس علمیه خراسان جنوبی با قدمت 500 سال مربوط به دوره صفویه است که بارها و بارها در اثر حوادث روزگار و زلزله تخریب و بازسازی شده است و این بنا به خاطر قدمت و زیبایی کم نظیر امروزه در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده و علاقمندان با سفر به شهرستان زیبای فردوس می توانند از این بنای تاریخی و منحصر به فرد بازدید کنند. این مدرسه قدیمی در شهر قدیمی تون(فردوس امروزی) در کنار مدرسه علمیه علیا واقع شده و از مدارس دو ایوانی دوره صفوی محسوب می شود که دارای دو مدرس ، هشتی، پیش خوان، میان سرا، مسجد و حجره هایی در اطراف است.

سد کریت یا سد کوریت طبس، بزرگ‌ترین سد قوسی جهان تا اوایل قرن بیستم، در سال ۷۳۰ شمسی (۱۳۵۰ میلادی) با ارتفاع ۶۰ متر ساخته شد.سد کریت، بزرگترین دستاورد سدسازی بشر در قرون وسطی است. از ۲۰۰۰ سال پیش تا اوایل قرن بیستم، بلندترین سدهای قوسی جهان (ایزد خواست فارس، کبار قم، کریت طبس) در ایران احداث شده بودند. سد وزنی- قوسی کریت نیز بزرگ‌ترین سد قوسی جهان به مدت ۵۵۰ سال بوده‌ است. این سد در استان خراسان جنوبی، فاصله ۵۶ کیلومتری جاده طبس- دیهوک، در شهرستان طبس، روستای کریت قرار دارد.

در استان خراسان جنوبی و در شهر قائن که از خونگرم ترین و مهربان ترین مردم سرزمینمان در این شهر ساکن هستند قلعه ای تاریخی وجود دارد که برای تاریخ نگاران، باستان شناسان و علاقمندان به اماکن تاریخی و دیدنی های ایران حائز اهمیت و توجه است. قلعه کوه قاین ( قلعه حسین قاینی ) اثری عظیم و شاخص با چندین هکتار مساحت است که از قلاع دوره سلجوقی و یکی از پایگاه‌های عمده فداییان دوره اسماعیلیه است.

مسجد جامع افین با بنایی ماندگار و طراحی و معماری دیدنی، از دوران سلجوقی به یادگار مانده است. امروزه این مسجد شامل بنایی نیمه‌مخروب می‌شود که تنها دیواره‌ها و گلدسته‌های اطراف ایوان آن باقی مانده‌اند. عده‌ای بر این باور هستند که اصل بنا مربوط به سده سوم تا چهارم هجری قمری است. این مسجد را به سبک آذری ساخته‌اند و آجرکاری و گچکاری‌هایی تماشایی دارد. مانند مسجد جامع قاین، این مسجد نیز دارای یک ایوان اصلی و بزرگ در وسط و دو شبستان در اطراف ایوان‌ها است.